;انواع ترمه های ایرانی و کشمیری به شرح زیر هستند:

شال چارقدی: که اندازه آن تقریبا یک متر و نیم در یک متر و نیم است و برای روسری یا بقچه به کار می رفته که انواع لچک ترنجی و گلدار آن متداول بوده است.
شال بندی: شالی که نقشه آن شبیه به لانه زنبور است و داخل هر خانه یک گل یا یک بته می خورد و بندها گاه از یک گیاه پیچ و گاه از خطوط پهن مارپیچ تشکیل می شوند.
شال راه راه: این گوه در ایران بسیار متداول بوده که بر دو نوع است: شال راه پهن و شال راه باریک .نوع راه باریک آنرا به صورت اریب می بریدند و برای سجاف یا حاشیه به کار می بردند.

شال محرمات: به نوعی شال راه راه گفته می شود که پهنای راه های آن متفاوت هستند.

شال اتابکی: نوعی شال کشمیری است که از پشم بسیار لطیف می بافتند. بدلیل بافت بسیار ریز خیلی کم بافته می شد و قیمت زیادی داشته است.

شال کشمیری: به انواع شال های بافت کشمیر گفته می شود که معروف ترین و متداول ترین آنها نقشه بته جقه و نقشه شاخ گوزنی و نقشه درختی می باشند.

شال زمردی: نوع اعلای شال کشمیری است که زمینه نیلی با نقشه بته جقه و رنگهای بسیار زنده به خصوص رنگ سبز زمردی دارد.

شال اعلاء: این شال نیز از انواع بسیار عالی کشمیری است. نقشه آن تکراری نیست و معمولا بته های درشت دارد که از روی یکدیگر رد می شوند.شال اعلاء را به دلیل ظرافت زیادش در قطعات بزرگ نمی توانستند ببافند و قطعات کوچک را پس از بافتن با مهارت خاصی به یکدیگر وصل می کردند.

شال امیری: هم چنانکه از نامش پیداست از انواع درباری و بسیار اعلای شالهای کشمیری است. عموما نقشه بته جقه و شاخ گوزنی آن دیده شده است.

شال کرمان: به تمام شالهای بافت کرمان گفته میشود و بدیهی است که انواع گوناگون دارد.

شال یزدی: ترمه های یزدی نیز به ترمه های بافت منطقه یزد گفته میشود که اکثرا یا راه راه هستند و یا گلهای شاه عباسی می خورند که قدیمی و نایاب هستند.

شالهای چارقدی و شالهای نازک راه راه و شالهای محرمات نازک و شالهای گلدار از انواعی هستند که از اوایل قرن هفدهم وجود داشته اند و تصور میرود که اینها از قدیمی ترین طرحهای ترمه باشند.این شالهای قدیمی پشمی بسیار لطیف شبیه به ابریشم دارند و نقشه آنها کاملا شبیه به نقشه های صفوی است که ثابت می کند این شالها را در زمان صفوی از روی زری های اوایل صفوی بافته اند و کوشیده اند که ظاهر آنها تاحد امکان به زری های ایرانی شباهت داشته باشد.